30 Ağustos Zafer Bayramımız Kutlu Olsun!

Bugün 30 Ağustos; Türkiye’miz ve Dünya için büyük bir gün. Biz Türklerin tüm dünyaya ders verdiği o tarihi gündeyiz. Bugün bizim Zafer Bayramımız.  Zafer Bayramımız kutlu olsun.

Kardeşim Yusuf Konca ile Gumbuz.com sitesini kurduğumuz 11 Ocak 2018 Tarihinde küçük bir kıvılcım ile bu yola başladık. En büyük amaçlarımızdan biri başarılı olup, başarılarımızı bizi seven ve sevmeyen insanların görmesiydi. Onlar bunu görüp, bizim gibi girişimci olmaya yönlendirmeye çalıştık hala daha bu yolda emin adımlarda devam etmekteyiz. Bizi sevenler bizden güç alıp girişimci olmaya sevmeyenler ise kıskanıp girişimci olmaya başladılar. Sonucunda aynı hedef doğrultusunda ilerliyoruz bu yolu. O kıvılcım, bir gün herkesi süper güç olabileceğine inandırıp girişimci yaptığımız ve ülkemizin süper güç olduğunu görene kadar her gün ilerleyip büyümeye devam edecektir!

Mademki ülkemizi ve şehitlerimizi bu kadar önemsiyorsunuz günü geldiğinde paylaşım yapmak yerine etrafınıza bakın düşünün ve bir şeyler üretin, üretin ki BİZLERİN BU GÜNLERİ GÖRMEMİZ İÇİN ŞEHİT DÜŞEN TÜM İNSANLARIMIZA LAİK BİR EVLAT OLDUĞUMUZU KANITLAYIN!

Mustafa Kemal Atatürk: “Beni görmek demek mutlaka yüzümü görmek değildir. Benim fikirlerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız bu kafidir.”

İstiklal Marşı:  “Bastığın yerleri ‘toprak’ diyerek geçme, tanı!

Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.

Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı;

Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.” (6.Kıta)

windows 10 home key satın al

Platon ve Bez Parçası

ANTİK YUNANLILAR NEDEN BİR BEZ PARÇASIYLA GEZİNİYORLARDI?

Antik Yunanlılar tarihte bin bir türlü buluşlara sahip bir bilgi topluluğuydu. Matematikten Fiziğe, Kimyadan Biyolojiye her türlü alanda çalışmışlar ve “Kafa yormuşlardı”. Ve kültürleri çok tuhaftı. Baktığımız zaman yaşamdan ve giyiniş tarzından tamamen farklı ve bir amaç uğruna kurulmuş bir kültürleri vardı.

Antik Yunan’ın giyiniş tarzının sebebi neydi acaba?

Aslına bakarsanız bu konuyu tarihsel süreçten değil de daha çok felsefi açıdan değerlendireceğim. Bu soru aslında aklıma (yani yazımın başlığı) annemle tartışırken birden kafamda şimşekler çakarak geldi. Annemi bu soru ile belki düşünmeye teşvik edebilecektim ve tartışmayı daha güzel bir alana çekecektim.

Antik Yunan’da üstün felsefeciler ve bilim insanları yaşıyor ve insanlar onlardan eğitim alıyordu. Bütün bildiğimiz düşünürler ve bilim insanları hep bir birinin öğrencisi olarak devam etmiş bir “nesilden nesile bilgi aktarımı” sistemi düzeninde güden bir okul sistemi varmış. Tabii bu okullar bahçeli, spor salonları olan, müdür odası, kantin vb. şekilden ziyade bir hocanın etrafına üşüşmüş bir yığın öğrencilerden oluşan bir okuldu. Bu okullardan biride “Öklid Okulu”. Bu okulda okuyan insanlar matematiğin kilit noktası olan Öklid’den bin bir türlü matematik dersi görüyorlardı. Buna bir örnek olarak da “Arşimet” i verebilirim. Bana tuhaf gel ise ki en sevdiğim tarafı Arşimet’in matematik okulu olan Öklid Okulu’na gitmesine rağmen bir Fizikçi olarak hayatına devam etmiştir. Yetmemiş astronom, mühendis ve filozofluk ta yapmıştır.

Bu insanların bizlerin ve tüm dünyada ki ders kitaplarında yer almasının sebebi ise sürekli düşünüyor ve merak ediyor oluşuydu. Sürekli bu işlerle ilgilenen insanlara bakınca adamlar bu konuları düşüneceğim derken üstüne başına bakmaya zaman ayıramıyor hatta onu düşünmeye sıra bile gelmiyordu. Arşimet demişken bu konuyla ilgili çok güzel bir örneği var. Arşimet ile kral hikayesini bilirsiniz. Bir gün kral bir saf altından taç yapılmasını ister adamlarından. Ama tamamen saf altından istiyormuş. “Saf altından” yapılmış tacı krala getirmişler ama kral inanmamış ve Arşimet’i çağırtmış. Arşimet’ten bunun saf olup olmadığını sormuş. Hikaye böyle devam eder. Arşimet düşünüyormuş düşünüyormuş ama bir türlü bulamıyormuş. Hamama gitmiş suya oturduğunda suyun yükseldiğini anlamış ve su hacmindeki değişikliği bulmuş. Bizim Arşimet durur mu? Durmamış. Koşarak ve aynı zamanda çıplak bir şekilde “Eureka!” diye bağırarak eşinin yanına gitmiş.

Adam sevinciyle üstünü başını giymeyi unutmuş. Tabii ki sizden ben sizde bir şey bulunca üstünüz başınızı soyun çıplak bir şekilde koşuşturun demiyorum. Önemli olan düşünmekten, kafa yormaktan dolayı üstünü başını giymeyi unutması.

Bu Antik Yunan’da insanlar bir hayli ilginçler ve beni hâlâ şaşırtmaya devam ediyorlar. Asılında burada benim kıyafetle gezip gezmemelerini anlatmak değil amacım. Amacım bu adamların bu kadar az bilginin, kitabın ve teknolojik imkânın az olduğu noktada bir şeylerle uğraşmaları, hayal etmeleri ve sürekli düşünmeleri. İster çıplak gezin isterseniz yorganla ama önemli olan nokta “DÜŞÜNMEK” tir. Bizim dünyada olma amacımız belki de şu: “Neden varız ve her şey neden var?” sorusuna cevap aramaktır.

Kaynakça:

http://www.wikizero.co/index.php?q=aHR0cHM6Ly90ci53aWtpcGVkaWEub3JnL3dpa2kvRXVyZWt

https://www.wikipedia.org/

https://www.dmy.info/

Meyveler Neden Vardır?

MEYVELER NEDEN VAR?

Bu soru benim kafamı fazlasıyla kurcaladı ve bu soruya bir çözüm buldum. Bence bu sorunun çözümü şu demeden bu cevaba uygun bir giriş yapmalıyım.

Biz insanlar neden bu kadar pisiz? Tartışmaya açık bir konu ama bence en önemli noktası hayvan-insan ayrımına dikkat etmeliyiz. İnsan ne demektir? “Biraz insan ol ya!” derken ne demek isteriz? İşte buradaki “insan” kelimesinin anlamını merak ettim. İnsan ol derken neyi kast ediyoruz. Mesela bunu bir örnekle açıklayacak olursak: A kişisi, yere çöp atarken gördüğü B kişisine yaklaşarak “Biraz insan olun beyefendi!” dedi. Bu durumda insan yere çöp atmayan bir canlı mıdır? Çöp kavramı nedir ve nasıl sınıflandırılmalıdır ki? İnsan nasıl davranır ki? Yere çöp atmaz, etrafına saygılı, toplum kurallarına uyan, güzel giyinen, temiz giyinen biri olarak tanımlanabilir. Ama bence öyle değil. Bencesi şöyle: İnsan iki ayak üzerinde yürüyen bir canlıdır. Kendi türündeki canlılara sadece üremek için kapışan erkeklere sahip ve kendi alanlarına giren yabancı insanlara zarar verebilecek olan bir türdür. Onun dışında ise kendi türüne zarar vermez. Hem etçil hem de otçuldur. Onu yiyebilecek bir tür daha evrilmemiştir. (İstisnalar vardır. Köpekbalığı, ayı saldırısı vb. gibi.) Toplayıcılık ve avcılık yaparlar. Sosyal hayatları en gelişmiş canlıdır. Hatta kendi aralarında yiyecek vb. gibi şeyleri ticaret yoluyla veya takas yoluyla alıp verirler. Maymunlara benzer bir özellik olarak da ellerinde bulunan 5’er tane olmak üzere toplam 10 tane parmağını çok iyi kullanmaktadırlar. Hatta maymunlardan daha iyilerdir. Diğer canlılar gibi ortama çöp gibi atıklar bırakmamak yerine gittikleri alanda “Buradan insan geçmiştir!” izlenimi verecek atıklar bırakmaktadır.

Benim tanımımda böyle. Tuhaf olan diğer canlılar ortama atık bırakmamaktadır. Atıktan kastımız tezek değildir. Tezek pis bile değildir. Tezek olması gereken bir şey. Eğer o tezek olmasaydı sizler o domatesi, karpuzu yiyemezdiniz. Ama insanlar diğer canlılardan tuhaf bir şekilde arkalarında atıklarını bıraka biliyor ve bu bıraktıkları atıklar kimi 450 yılda kimi 1000 yılda doğada yok olup gidiyor. İşte burada bir soru geliyor aklıma: “Neden atık oluşturuyoruz?” “Atık kelimesi nedir?” Atık aslında, üretim yani alet edevat yapmak için kullandığımız ürünlerden arta kalan hatta bazenleri de üretip doğaya attığımız şeylerdir. Maymunlarda kendi aletlerini yapıyor ama ortamdaki ürünü kullanıyor. Mesela bir çubuk buluyor, yıkılmış veya çürümüş ağacın içine o çubuğu sokarak oradaki böcekleri yiyiyor. Ama bu davranışın sebebi de temel içgüdüler çerçevesinde meydana gelen alt içgüdülerden kaynaklanıyor. Temel içgüdüler: yeme, içme, barınma, üreme.

Bu içgüdüler etrafa zarar vermiyor. Bizim hayvandan ayrıldığımız temel noktalardan biride beynimizin diğer canlılara oranla daha gelişmiş ve daha kıvrımlı olmasıdır. Bu yüzden üretirken arkamızı kirli bırakıyoruz. Ama biz içgüdülerimizi hayvanlara oranla daha az kullanıp beyimizi daha fazla kullanıyoruz. Canlılar bu kadar gelişmediği için sadece içgüdülerini ve alt içgüdülerini kullanıyor. Bu alt ve temel içgüdüleri kullanırken bazı durumlarda, bazı zorluklar çıkıyor ve bu zorluklara karşı içgüdüleri yetemeyip, beyinlerini kullanma kapasitelerini arttırmaları gerekiyor.

Artık sorumuzun cevabına gelebiliriz. “Meyveler neden vardı?” sorusu aslında altında daha gizli bir soru yatıyor. “Bitkilerin neden meyvesi vardır? Bitkiler meyvelere neden gerek duydular?” sorularıdır.

Canlılarda besin konusunu bir türlü anlayamadım. Anlayamadığım kısım şu: Hayvanlar doğadaki hazır ürünleri tüketir kendi besinlerini kendi üretemezler. Ya bir canlı bir başka canlıyı yer ya da bir bitki yer. Veya her ikisini de yiyebilen canlılar vardır.  Yani anlayacağımız hayvanlar “kendi besinini kendi üretemez”. Ama bitkilerde bu durum biraz daha farklıdır. Biyologlara göre bitkiler “kendi besinini kendi üretebilir”. Peki, besinlere günlük olarak ihtiyaç duyarız da bu ihtiyaca neden gereksinim duyulur? Enerji için. Evet, kısaca enerji için. Hayatın devamı için gerekli olan enerji ihtiyacımızı karşılamak. Diğer canlılar yani üreticilerin hemen bir üstü olan otçul canlılar(ilk tüketiciler) bitkilerden biz diğer hayvanlara ilk enerji geçişinin yapıldığı yerdir. Bitkiler kendi ürettiği besinini ne yapar? Onu sizce kullanabilir mi? Ben bir bitkinin enerji ihtiyacını kendi ürettiği meyveden karşıladığını hiçbir kitapta görmedim.

Örneği bir elma ağacı üzerinden gidelim. Elma ağacı elma ürettiği zaman onu kullanması sizce nasıl olur? Elma oluştuktan sonra toprağa düşer ve toprakta elma çürümeye başlar ve toprağa karışır ya da o elma yere düştüğünde veya dalından bir canlı onu alıp yiyene kadar ve onu bir dışkı olarak çıkarana kadar elmanın herhangi bir görevi yoktur. Yok değil!  Bu süreçte elma ağacı elmadan bir fayda göremedi. Yani o depoladığı ve enerjiye dönüştürülmeye beklenen elma ağaca hiçbir faydası yoktu. Ama ağacın üremesine yardımcı oldu. Nasıl mı? Şöyle: O elmanın yere düşmesi örneğinden devam edelim. Elma yere düştüğünde aslında ağaç kendi tohumunu doğaya salmış oldu. Bir elmayı alın ve toprakta bir elmanın gireceği kadar bir çukur açın. O çukura gömün ve sulayın elma yavaş yavaş çürüyecek ve tohum için faydalı olan humuslu toprak meydana gelecek. Herhangi bir canlının çürümesi ile toprak artık verimli bir toprak haline gelir. Bu toprağın adı da humuslu topraktır. Aslında ağaç o elmaları üretirken içindeki çekirdeğe güzel bir ortam, humuslu bir ortam hazırlamayı amaçlamıştır.

Bir başka yöntemde şöyledir: Bu örneği bizim milletimizden verebilirim. Örnek buğdayla başlar. Kurtuluş Savaşında Anadolu kadını çok zor dönemler geçirmiştir. Aç susuz kalmışlardır. Çocuklarının karnını doyurabilmek için analarımız atların dışkılarındaki arpa ve buğdayları toplamış onları yıkamış ve çocuklarına onlarla yemek hazırlarmıştır. Bu örnekte görüldüğü gibi buğdayın üreme çeşidi dışkı yöntemidir. Atın yediği buğday tohumları içinde sindirilmez aynen olduğu gibi dışkı ile çıkar. Buğday at ile farklı yerlere giderek çoğalır ve soyunu devam ettirir. Bu dışkı ile çıkması sonucu buğday için çok verimli bir ortam hazırlanmış olur. Ve buğday soyunu devam ettirmeyi başarabilmiştir. Buna benzer olay ceylanlarda da gözükmektedir.

Evrimsel süreçte buğday normal üreme yollarını yani tohum atma yollarını denemiş olsa da ona en faydalı olan dışkı ile taşınma yollarını at ile başarmıştır. Önemli olan nokta atın bunu yemesini sağlamaktır. Buğday atı kendi üzerine çekmelidir. Nedensizce at bir buğdayı yemez. buğday ata enerji versin ki at buğdayı yesin. Burada buğdayın marifeti atı kendine çekip yani bir nevi yemek ve enerji ile atı kandırabilmek ve gerisini atın dışkısına bırakabilmektir. Meyveler bitkilerin bir besini değildir. Meyveler bitkilerin üreme yöntemidir.

KİM NE DERSE DESİN!!!

Sitemize yaptığımız hakları hakaretlerden ve onlardan çok daha fazla, hatta bizleri daha da azım ettiriyoruz. “İşte yaramaz, boş iş” diye adlandırılmaya çalışılmıştır. Bizler site yöneticileri olarak insanların duygu ve düşüncelerine saygı duymasına amaç edindik. Hatta insanların rahatlıkla ilgili tüm dünyaya duyurabilecekleri bir platform yaptık. Kimlerce bizlerin çalıştıralım “boş ve gereksiz” görüp aşağılamak gibi bir hakları yok. Bizler sizlerin düşünürler saygı duyduğumuz gibi sizlerin de bizim yaptığımız işlere saygı duymasını bekleriz …

Saygılarımızla gumbuz.com …

SUYUMUZ BİTİYOR!!!

Suyumuz Bitiyor!!!

İklim Değişiyor

Zamanımızın az kaldığını söylesem ne dersiniz? Bu yıl içecek suyumuzun olmayacağını söylesem? Evet hepsi doğru. Bu senenin ilk dönemlerin de HABERTÜRK’te okuduğum habere göre zamanımız az kaldı. Şöyle: Bu sene az kar çok yağmur olacak. Bu durum bu senenin kar yağmadı hatta günlerin ilkbahardaymış gibi hissetmemize sebebiyet veren iklim değişikliği. Şunu bilmemiz gerekiyor ki bizlerin suyu yağmurdan değil, kardan geliyor. Bu senede az kar çok yağış olması durumunda bizim suyumuzun tükenmesi anlamına manasına geliyor. Örneği şuradan verebilirim: Yağmur yağdı derelerdeki su oranımız arttı ama denizlere akıp gitti. Onuda biriktiremedik çünkü yağış yağmur olarak yağdı. Peki kar yağsaydı ne olurdu? Derelerdeki su oranı aynı kalırdı belli bir süre. Havalar da ısınınca karlar yavaş yavaş erir ve size(derelere) uzun süreli olarak su desteği verirdi.

Bu sene ne yapmalıyız?

Şimdiden su depolamalıyız. Yani su stoklamalıyız. Biriktirebildiğiniz kadar biriktirin. Açılmamış paket sulardan olması lazım. Her ay olarak düzenli olarak suların tarihleri kontrol etmeli ve güneş almayan bir kapalı(dolap gibi) bir yerde saklanmalı. Bu sene çeşmelerimizden bile su akmıyacak. Akmadığı zamanlar ise bu stokladığınız suları dikkatli ve özenli bir şekilde kullanmalıyız. Ben çok iyi hatırlıyorumda 2014-2015 senesinde Yalova’da bir kuraklık dönemi yaşandı. Yalova’da ki barajda su bitmiş yandaki şehirlerden su takviyesi yapıyorlardı. Baraj da hiç su kalmadığı için ve o getirilen sularda barajın dibindeki çamuru kaldırdığı için çamurlu sularda yıkanmak zorunda kalmıştım. Ayrıca eve su sparişlerimiz de ise su gelemiyordu çünkü yoğun bir talep vardı. Çeşmeden de su akmıyordu. Aksa bile çamurlu ve çok azdı. Hayatım boyunca ilk defa kuraklık-iklim değişikliği seneryosunda kalmıştım. Sanki gelecek için bir uyarı gibiydi. Bunlar sözde hikaye gibi geliyor ama yaşayan bu durumu iyi biliyor. Bu sene de bütün önlemlerimiz almalıyız. 5 L’lik sular alıp eve biriktirmeliyiz. Ne zaman peki? Şimdi. Bunu yaza veya ilkbahara bırakmayın. Çünkü herkes yaza veya ilkbahar dönemlerine su sroklamaya başlıyacaktır. Bilinçsiz olup erkenden hazırlık yapmadıkları için suya yoğun bir talep olacak. Şöyle düşünün evde su yok ve markete gidiyorsunuz ve orada da yok. Bir başka bakkal, market derken herkes sularını almış ve susuz bir şekilde eve dönüyorsunuz. Bir insan susuz en fazla 3 ila 5 gün dayanabilir o da en sağlıklı insan için geçerlidir. Şimdiden önlem almakta fayda var…

Kaynak:

http://www.haberturk.com/kar-ne-zaman-yagacak-kar-yagacak-mi-nasanin-kar-uzmani-haberturk-e-konustu-1802622#

https://www.ntv.com.tr/galeri/teknoloji/nasa-calisanindan-turkiyeye-uyari,ik6wwYEWaUiqJQNa5eCZEA/WfOUdJ_2n0OM8LIwko8Ycw

https://www.ntv.com.tr/galeri/teknoloji/nasa-calisanindan-turkiyeye-uyari,ik6wwYEWaUiqJQNa5eCZEA/WfOUdJ_2n0OM8LIwko8Ycw

 

Doğa’nın Bize Sunduğu 3 Şık

Doğa’nın Bize Sunduğu 3 Şık
1. ŞIK: Dünyayı yaşanabilir bir yer haline getirmek.
Dünya yaşanılır bir yer haline getirmek hayli hayli zor bir iş. Çünkü Dünya büyük bir hızla iklim değişikliğine koco koca adımlarla yaklaşıyor. Yakın bir zamanda yapılan ve neredeyse tüm Dünya’nın katıldığı Paris İklim Anlaşması aslında çok güzel bir adımdı. Önceki anlaşmalara göre daha iyiydi. Ama kötü yanıyok diyebilirdik. Fakat kim se uygulamıyor veya uygulayanda çok yavaş ve çok uzak yıllara yatırım yapıyordu. 2017 yılında ABD’de Trump’ın başkanlığa geçtikten sonra anlaşmadan geri çekildiğini söyledi. Ya bize ne ABD’nin çekilip çekilmemesinden. Bir sürü devlet var ABD’ye mi kaldık diyemiyoruz. Çünkü CO2 emisyonu en çok ülkelerin başında yer alıyor. Size şöyle diyebilirim: ilk 3’te ABD, Çin, Hindistan var. Bazı devletler iyi adımlar atıyor ama çok uzun bir tarihe adım atıyor.
NTV’nin haberi: Hollanda 2025 de benzinli ve dizel araçların satışını yasakladı. Sadece elektirikli araçlar satılabilecek. Güzel bir adım ama geç ve uzak bir zamana. Aslında şimdi söyliyeceklerimden sonra bu da iyiymiş be kardeşim diyeceksiniz.
BBC’nin haberi: İngiltere hükümeti hava kirliliği ile mücadele için 2040 yılı itibarı ile dizel ve benzinli araçaları yasaklıyacağını söyledi. Hatta hükümet 255 milyon sterlinlik bir fon ayırdı. Bu para ile belediyelerin hava kirliliği ile mücadelesine yardımcı olacağı amaçlanıyor. Ayrıca hava kirliliğinden dolayı erken ölümden de bahsetmiş. İngiltere de hava kirliliği sebebiyle yaklaşık 40 bin kişinin erken ölümüne neden olduğu düşünülüyor. Fransa’da boş durmadı aynı şekilde ülkesinin 2040 yılı itibarıyla fosil yakıtlarıyla çalışan motorlu araçların satışını durduracağını duyurdu.
Peki bizler neler yapabiliriz. Bizlerde en basitlerden başlıyarak bu iklim değişikliğine dur diyebiliriz. Tüm dünyanın neredeyse bildiği, herkesin uyardığı ve basbas bağırdığı ‘’DİŞ FIRÇALARKEN SUYU AÇIK BIRAKMAMALIYIZ!’’ sözü. Tanıdık geldi mi bu söz size? Hepimizin bildiği halde hiçbirimizin uygulamadığı (veya beceremediği) bir durum. Okullarda ışıklar boşa yanıyorken çocukların bakıp geçmesi, hadi çocukları anladık bilinçsizler-cahiller, öğretmenlerde mi bilinçsiz, öğretmelerde mi cahil peki? Aslında hepimize soracak olursak bu konular da uzmanız sayılırız. Hatta doktora tezimiz bile vardır(!). Neden uygulamaya gelince iş, hiçbirimiz ortalıkta olmuyoruz. Dünya şu an da çok büyük bir tehlike altın da. Aslın da şöyle bir baktığımız da kendi hayatlarımızın sonlarını getiriyoruz. Kendi geleceklerimizide yok ediyoruz. Sadece kendimizle kalsak yine iyi; çocuklarımızın ve torunlarımızın, hayvanların, bitkilerin, bakterilerin, mantarların vb. bütün canlıların hayatlarının sonlarını, geleceklerini bitiriyoruz. Belki insan dışındaki canlıların gelecek kaygısı olmayabilir ama biz insanların gelecek kaygıları var ve bizlerin yaşamı bu diğer canlılara bağlı. İngilterede ki Sanayi Devrimi’ nin ardından dünya büyük bir değişime girdi. Bir anda tüm dünya enerji arayışına girdi. Ardından da o 1. Dünya Savaşı patlak verdi. Böylece hem Sanayi Devrimi hem de 1. Dünya Savaşı sonucunda doğayı biraz daha kirlettik. Aslında asıl kirlilik 2.Dünya Savaşında ortaya çıkıyor. Daha büyük bir savaş ve daha büyük bir katliyam diyebilirim. Şöyle: Amerika’nın Atom Bombası denemeleri. Ardındanda Japonya’ya atması. Tankların çıkması ve bu araçaların petrol yakıtları kullanılıyor olması. Birde bunların denemelerinden tutun prototiplerine kadar. Yani anlıyacağınız büyük bir CO2 emisyonu görüyoruz. NASA’nın ben de dünyanın 136 yıllık değişimi ile ilgili görselleri var. 1880’den 2016’ya kadar. Ve durumun çok ama çok kritik olduğunu görebiliyoruz. Günümüze gelecek olursak durum hem vahim hemde umut verici. Vahim kısmı: Dünya çılgınlar gibi yiyecek tüketiyor. Küresel kişi başı balık tüketimimiz 1960’dan 2012’ye kadar 9,9 kg’dan 19,2kg’a yükseldi. İnsanoğlu olarak denizler bizi beslesin diyoruz ama bir yandan da kirletiyoruz. Yetmiyormuş gibi denizlere aşırı ve kaçak avcılık ekliyoruz. Böylede olunca canlılar çoğalamıyor, ekolojik devamlılıkta bozukluklar ortaya çıkıyor. Anlıyacağınız yemeğimiz tükeniyor. Hatırlatmak isterim bir zamanlar İstanbul’ da ki çöp sıkıntısını çözmek için boğaza çöpleri dökmeye karar vermiştik. Ben denizleri kirletme durumunu şuna benzetiyorum: Sizin hizmetçileriniz ve aşçılarınız var bunlar size yemek yapıyor. Anlıyacağınız sizi besliyor. Ama siz onlara eziyetler, işgenceler ediyorsunuz. Onlar da sizi beslemekten vazgeçiyor. Siz de aç kalıyorsunuz. Buda bizi besleyen denize işgence etmemize benzer. Hem bizi beslesin diyoruz hemde onu kirletiyoruz, kaçak avcılık yapıyoruz. Denizlere olan saygımızı sevgimiz arttırmalıyız. Onlar bizim can damarımız.
Dünyada et azaltıcı politika uygulanması gerekmektedir. Nedeni ise herkes ete yöneldiği zaman hayvan sayıların da artış görülecektir. Bu hayvanların da çok özür dileyerek söylüyorum dışkıları vardır biliyorsunuz ki. Örneğin bir çiftlik de 300 hayvan varken ete olan talep arttığında çiftlik sahibi insanların ete olan ihtiyaçlarını karşılayabilmek için çiftliğindeki hayvan sayısını 300’den 500’e çıkartması gerekecektir. Böylece hayvanların dışkılarından çıkan CH4 gazı emisyonu dahada artacaktır. Bunu birde tüm dünyadaki çiftliklerde göreceğimiz için doğaya salınan CH4 gazı emisyonu büyük bir artış gösterecektir. İklim değişikliğin de hızlanmaya yol açacaktır. Elimizden geldiğince balık, et ve tavuk ürünlerini kullanmayı normal bir insanın günlük ihtiyacına göre ayarlayıp ona göre tüketmeliyiz.
Suyumuza verdiğimiz önemi daha da arttırmalıyız. Çünkü 1 litre atık suyun arıtılması için 8 litre temiz su gerekiyor. Tasarruflarımızı evde, işde, çarşıda ve günlük hayatımızın heryerin de arttırmalı ve etrafımızdaki insanları bilinçlendirmeliyiz. Son yüzyıl içinde dünyanın nüfusu 3 kat artarken suya olan talep miktarı ise 7 kat artmıştır. Devletimizin ise halkını eğitemlidir. Özelliklede çocuk ve yetişkin grubunu. Eğer çocukları eğitir ise onlarda çocuklarını eğiten bilinçli anne baba olurlar. Yetişkinleri eğitir ise anne babalar çocuklarına örnek olur. İkisi birden eğitirse hem gelecek için örnek anne-baba günümüz için ise bilinçli aileler meydana gelir.
Devletimizin özellikle çifçilere olan eğitim ve destek fonlarını arttırmalıdır. Dünyanın bilinçli çifçilere ihtiyacı var. Çifçiler tarlalarına olan su ihtiyacını karşılamak için kaçak su kuyuları açıyorlar. Konya Kapalı Havzasındaki 94 bin kuyunun 67 bini ruhsatsızdır. Bu ruhsatsız kuyulara dikkat edilmelidir. Nedeni ise bu yer altı su kaynakları nehirleri beslemektedir. Yer altı su kaynakları kurursa nehirler biyolojik devamlılığını sağlıyamaz ve oradaki bütün canlılar etkilenir. Birde şu konuya değinmek istiyorum. Türkiye’de ki sulanan alanların %97’si yüzeysel sulama yöntemi ile sulanmaktadır. Aslında bunun yerine hem doğa için hemde bitkiler için yararlı olan damla sulama sistemleri kullanılması gerekiyor. Su kapalı borularda iletildiği takdir de yüzeysel sulamadaki gibi su buharlaşıp uçmuyor ve sulanmıyacak alanlarda sulanmıyor. Hemde tarla havuz gibi olmuyor. Bitkinin ihtiyacı kadar olan su veriliyor. Aslında çifçide karlı neden mi çünkü fazla su harcamamış olup fazla fatura ödemek zorunda kalmıyor. Tarla havuz gibi sulandığında bitkiler için gerekli olan mineraller yer altı sularına karışıyor. Böylece toprak verimsiz oluyor.
*İnsanlık Nereye Gidiyor?
İnsanlık nereye doğru gidiyor diye sorsalar herhalde şunu söylerdim: ‘’Yaşadığı evi yıkmaya gidiyor.’’ Günümüzde doğaya verilen önem azaldı. Önceden merak ediyorduk. ’’Bu ne?, NEDEN?, Niçin? vb.’’ sorular soruyorduk. Neden vardı bunlar? Neden böyle? Gibi sorular günlük hayatımızdaydı. Şimdi ise bu merakımız azalıyor. Tabii haklısınız. Neden derseniz her yer beton olmuş. Toprağı, ağacı, çiçeği, böceği kaldırıp onun yerine sanki çok güzelmiş gibi beton döktük. Doğa yürüyüşü yaptığımız o güzelim dağlar, ormanlar önceden taş, toprak iken şimdi ise o yollar betonla doldurulmuş olup insanlara taşın, toprağın pismiş gibi bir algı oluşturduk. Eski bir kitap adı olan ‘’Araba Sevdası’’ günümüzde ise onun yerini ‘’Beton Sevdası’’ adını aldı. Bu her yeri betonlaştırma çabamız doğayla olan bağımızı kopartıp ona olan merakımızı da söndürmeye çalışmaktadır. Bu şehirleşmeden dolayı iklim değişikliğinin pek farkına varamıyoruz. Ama çok yakında farkına varacağız. Denizler yükseldiğnde, dünya ortalama sıcaklıkları 1-20C arttığında( Bu sayılar çok az gbi gözüksede aslında tümdünyayı kapsıyor ve etkiliyor olacak. Kışın kar yağmaz ilkbahar yağmur yağmaz hale getirebilir.) fark edeceğiz. İklim değişikliği aslında yağmurun hiç yağmaması (kurak geçmesi) yağdımıda bardaktan boşanırcasına (seller) yağdığı anlamına geliyor. İklim değişikliğinin etkileri yavaş yavaş gözükmeye başladı. Örneğin 2017 kışında kar Türkiye için anormal derece de fazla yağdı. Anormal kısmı bir anda tüm ülkenin karla kaplanmasıydı. İstanbul ise bu iklim değişikliğinden çok etkileniyor. İstanbul’da 2017 yılı Ramazan Bayramı’nda çok sıcak olmuştu. Aşırı derece de bir sıcağın ardından yağmur yağdı ve İstanbul sele teslim oldu. Aynı seneryo 1-2 ay içerisinde bir daha tekrarlandı. Sıkıntılar bir bir gelirken bizlerin böyle iklimin değiştiğini film izler gibi baktığımız acı bir gerçektir.
Her evde 1 araç yerine 2 araç bulunuyor. Ama 1 tane bulunsa hem fazla yakıt ve araç masrafı yapmış olamazdık hemde iklim değişikliğine dur de demiş olurduk. Örneğin toplu taşıma sistemlerini kullanmak da en faydalısıdır. Ateş yerine elektirikli ocak kullanmak daha mantıklıdır. Kömür yerine doğalgaz. Isı mantolama sistmeleri kullanarak daha az yakıt kullanmış olup hem daha az yakıt harcamış oluyor hemde tasarruf ediyor olurdu. Aslında yapabileceğimiz bir sürü iş var. Eğer herkes elinden geleni yapabilmiş olsa devlette destek verecek ve hatta kendiside adımlar atacak olsa büyük bir başarı sağlamış oluruz. Önmeli olan başlamak ve örnek olmak. Tek isteğimiz bu işi canı gönülden yaparsak başarılı olacağımızdır.
*Peki oldu da dünya yı kurtaramadık? Ne yapacağız?
Bu bizim en son tercihimiz olmalıdır. Ne den derseniz iklim değişikliği hala yenilebilir bir durum da. Örneğin dünya ozon tabakısının delinmesinden dolayı bir önlem almıştı. Bu önlem aslın da deodorantlardaki ozon tabakasını delen, zedeleyen gazların kullanılmaması içindi. Bu anlaşma da deodorant da az zararlı gazları kullanılmaya ve buzdolaplarında ki gazların yerine daha az zararlı olan gazlara tercih edilmelerine teşvik ediyordu. Ve başarıldı.
Sorumuza dönecek olursak gerçekten de geç kaldık diyelim. Tabii ki bu seneryo günümüz için geçerli. Zamanımız tükenmek üzere bir an önce dünyayı terk etmeliyiz. Başka yıldız sistemlerindeki gezegenlere gidemiyoruz çünkü günümüz teknolojisi yetmiyor. Teknolojimiz başka yıldız sistemlerine gidemiyecek kadar çok kötü. Aslında biz insanların gidemiyeceği kadar kötü. Makinelerimiz yani icatlarımız gidebilecek kadar iyi. Neyse ayrıntı kısmı burası. Ne yapacağız peki?
Seneryo-1: Dünya yaşanılmaz bir hal aldı. Ve bilim insanlarının konturolü altın da yaşıyoruz. Bilim insanları açlık sorununu çözmek için büyük binalar inşa etti. Oralar da bitkiler yetiştiryoruz. Karnımızı doyuruyoruz. Su sorununu denizlerden ve havadaki nemden çözdük. Su kısıtlı sadece içmek için ve az bir miktarda bitkilerimizin için su var. Kirli su ile bulaşan salgın hastalıklar artmış ve dünya ekonomik, gıda, su, ticaret gibi bölümlerde büyük sıkıntılar içinde. Bilim ve teknolojimiz iyi diyebiliriz. En çok da ona fon ayrılıyor. Sağlık alanına ikinci olara fon ayrılıyor. Teknoloji ve bilime oranla çok az. Artık büyük devletler yani sözü geçen devletler başka bir gezegen ihtiyaç olduğunun farkın da. En yakın gezegen olarak MARS. Mars’a yerleşmek için büyük projeler hazırlanıyor.
Seneryo-2: Marsa uzay gemileri gönderiliyor. Bu gönderilen ilk uzay gemisi sınıfına A sınıfı diyelim. (Kalite açısından değil.) Bu A sınıfı uzay gemileri biz insanlar için barınak, tarım alanı, su üretim merkezi, sağlık bölümü, araçlar, iletişim kuleleri ve binaları, yollar, uzay gemileri için kalkış-iniş yerleri gibi binalar için malzemeler gönderiliyor.
Seneryo-3: Bu binaları ve yerleşkeleri inşa eden ve yapan makinelerimiz ve robotlarımız var. Bunlar bizim için hazırlık yapıyor. Sonra B sınıfı uzay gemileri bizleri Mars’a götürüyor. Tabiki bu arada Mars’ta bir küçük şehir kurulmuş. Günümüzde şehirler diyince koca koca binalar geliyor ama aslında bu Mars’ta ki ilk şehir, dünya için bir köy sayılabilir. İnsanlar Mars’a gönderiliyor. Mars’ta ki insanlarımıza MARSLI’lar diyelim. Marslılar oralar da kendi binaların da tarım alanları elde ediyor. Sularını atmosfer den elde ediyor. Bu hazırlıklar hem kendileri için hem de Dünya’dan Mars’a B sınıfı uzay araçalarıyla yollanacak yeni ekipler için hazırlık. Kendileri için hazırlık yapmalarının sebebi A sınıfı uzay gemileriyle gönderilen yiyecek depoları tükenebilir. Sadece 1-2 yıl dayanacak kadar depolar dolu. Dünya’dan Mars’a yollanacak ekip için hazırlık ise nüfüsları 1-2 katına çıkacak. Hem yeni elde ettikleri gıdaları depo edecekler hemde bir kısmını yiyecekler. Ayrıca Dünya’dan malzeme yollanmaya devam ediyor. Yeni tarım alanları elde ediliyor yeni su üretim merkezleri yapılıyor. Bir yandan da yeni gelecek ekip için yeni barınak yerleri ve sağlık hizmetleri bölümleri yapılıyor. Ayrıca okullar yapılıyor. Çünkü doktorlar, mühendisler ve en önemliside bilim insanları yetiştirilmesi gerekiyor. Daha Mars’ta doğan çocuk yok çünkü insanlar daha ortama uyum sağlıyamadı. Barınaklardan tarım alanlarına giderken bile özel basınçlı kıyafetler giymemiz gerekiyor. Ya da yen tüneller inşa etmemiz gerekiyor. Bazı yerler de tüp geçiş sistemleri var ama bazı yerlerde de hala kıyafet giymemiz gerekiyor. Dünya’da ki vücudumuza uygulanan 7 kg’lik basınca alışkınız. Mars taki oran ise daha düşük sebebide bu. Bu ara da Marslılar yeni ve kocaman bir bina inşa ediyorlar. Bu binanın amacı bitkilerle oksijen üretmek. Şöyle bu binanın içine bir sürü yüksek seviye de oksijen üreten ağaçlar ekiliyor. Mars’ta ki CO2 alınıyor binanın içine aktarılıyor. Bu CO2 O2’ye dönüştürüp O2 ihitiyaçlarını karşılıyorlar. Bir başka binada meyve ihtiyaçlarını karşılamak için ağaçalr ve tarımsal bölgeler yapılıyor.
Seneryo-4: Yeni ekip geldi artık araların da genç nüfüs var 18-30 yaş grup. 30 belki 18’e göre yaşlı sayılabilir am 18 yaş grubu eğitimlerini tamamlayıp Mars’ı keşfetmeye başlıyacaklar. Fizik alanların da, biyoloji alanların da, kimya alanların da ve marsın coğrafi alanlarını keşifler yapacakları bir ekip kurulmuş. Hala çocuk yok çünkü Mars atmosferi insan vücüduna uyumlu değil. İnsanlarda pek uyum sağlıyabilmiş değil ayrıca. Bazenleri Dünya’dan yiyecek ve aletler yollanıyor. Çünkü tam olarak yiyecek üretemiyoruz. Bozulan tadilat gerektiren ve ömrünü tamamlayan makineler var. Biliyorsunuzdur sera etkisi gezegenin sıcaklığını arttırır. Mars’ında sıcaklığı arttırılması gerekiyor. Ve artık atmosferdeki nemden su üretmemeliyiz başka yolla bulmalıyız çünkü tükenme noktasında. İlk önce atmosfer kalınlaştırılmalı burada Stephın Petranek’in tekniği olan uzaya yansıtıcalar eklenip Mars’ın kutupların daki kuru buzları (donmuş karbondioksitleri) eritip sera etkisi oluşturuluyor. Gezegen ısınınca da donmuş olaran toprağın altın daki su ısınıyor, eriyor. Göller ve denizler oluşmaya başlıyor.
Seneryo-5:Gezegen ısındı ve atmosfer kalınlaştı sorunlar neredeyse kalktı. Sadece bir sorunumuz var. O da radyosyon. Bu sorun Marslıları kanser edip sağlık sorunlarına yol açabilir. Bu sorunu da şununla çözüyoruz. O da yine Stephın Petranek’ın çözümüyle. Radyosyon dan koruyucu bölgeler elde ediyoruz. Artık vücüdumuz uyum sağladı ve Mars’ta ki basınç dünyadakine benzemeye başladı. Kıyafetleri çıkartıp artık normal Dünya’daki gibi T-short, gömlek pantolon, etek, elbise giyebiliriz. Mars’ta yeni yerler keşfettik Oliympos Moons Dağına tırmandık. Yen mağralar keşfettik. Ve köy artık bir şehir halini aldı.
Dünya’da ise durum gittikçe kötü durum da. Bir önce insanlar Mars’a gönderilmesi lazım.
Seneryo-6: Yıllar sonra tüm insanlar Mars’a göderiliyor. Bu ara da Dünya’yı terk etmeden önce her yeri temizledik ve ağaçalar diktik. Neden mi? Nedeni şu: Biz Dünya’yı terk etmeden önce kirletip ağaçları olabildiğince yok etmiş olarak bırakmış olursak doğa kendini çok uzun bir zamanda tamir edecekti. Eğer etrafı elimizden gelebildiğince temizleyip ağaçlandırma çalışmalarını arttırırsak Dünya kendini kısa bir zamanda tamir edebilecek. Bu kavramları size açarak anlatmak isterim size: Kirli ve ağaçsızken 200 yıl da kendini tamir edebilir dünya eğer yeterince temizler ve ağaçlandırırsak bu tamir süresi 200’den 100 yıla düşecektir. Bu sayılar az gibi gözüksede tahmini olarak verilmiş sayılardır. Bu sayılar 300’den 200’e kadar olabilirdi.
Size anlattığım bu seneryoda çok uzak bir gelecekten örnekleri vermiyorum. Çok yakın bir gelecekten size örnekler veriyorum. Hem de çok yakın. 2020-2040 yılları gibi. Bu seneryonun belli yerleri çok uçuk noktalar gibi gözükse de aslın da bize en yakın olan noktalar. Ben sizlere elimden geldiğince en iyi şekilde anlatmaya çalıştım gerisi sizin hayal gücünüze kalmış. ‘’Mükemmel hayal gücü mükemmel icatlara ışık tutar. Mükemmel bir hayal gücü mükemmel geleceklere yolculuk yapmanızı sağlar.’’

Neden Buradayız?

Neden buradayız? Neden dünyadayız? Neden bu dünyaya gönderildik? Bir gönderilme amacımız mı var? Bir amaç içinde mi olmalıyız? Peki ne yapmalıyız? Biz var mıyız yok muyuz? Biz bir simülasyon da mı yaşıyoruz? Varlık var mı yok mu? Zaman nedir? Uzay nedir? Uzay-Zaman nedir? Biz insanlar ilk gönderildiğimizden beri araştırıp sorguluyoruz. Nerede olduğumuzu nerede bulunduğumuzu bilmek istiyoruz. İlk önce yaşayacak alanlar sonra yiyecek içecek sonra aile sonra şehirler ve devletler kuruyoruz. Araştırıyoruz nerde yaşıyoruz. Mezopotamya da. Peki o nerede? O iki nehir arası Fırat ve Dicle nehirleri arasında.  Orası nerede orası Asya kıtasında. Peki bu kıta nerede? Ve cevap yok. Pek buranın adına da Dünya diyelim. Dünya evet. peki neler oluyor bu dünyada. Canlılar yaşıyor. Çeşit çeşit. Hayvanlar bitkiler mantarlar bakteriler virüsler algler… Çeşit çeşit canlılar. Sonra ortaya bir canlı çıkıyor adı insan. Bu canlı diğerlerine oranla çok farklı. İki ayaklı iki kollu iki kollu iki gözlü… Akıllı zeki ve düşünme yetisine sahip bir canlı. Akıllı olması yetmiyor onu diğerlerinden ayırmaya. Düşünebiliyor sorgulayabiliyor merak edebiliyor neden sonuç ilişkisi kurabiliyor maceraya atılıp denem yanılma yoluna giriyor. Diğer canlılar gibi iç güdüleriyle hareket etmek yerine düşünüp mantıklı hareket ediyor. Bir şeyler üretiyor. Hatta yetmiyor alan sahibi oluyor. Bu alanları koruyor. Bu alanlarda yaşayıp aile kuruyor. Bir birleriyle savaşıyor. Bir birlerini öldürüyor. Hem de bazen hiç acımadan. Bu gezegene baktığında o kadar masum o kadar tatlı görünüyor ki gidip orada yaşamak istiyor insan. Ama o gezgene gelince gerçek yüzü ortaya çıkıyor. O insanların 1-2 günde 300 bin insanı nasıl acımadan öldürdüğünü görünce o gezegeni insan terk edesi geliyor. Bir bebek düşünün. Ne kadar masum değil mi? Ne kadar da acınacak durumda ve korunma ihtiyacı hissediyor? Daha kendisi bile kendi kendine yürüyemiyor ihtiyaçlarını gideremiyor ve derdini anlatamıyorken bu bebek nasıl hayatta kalsın? O masum bebek büyüyünce 1-2 günde tam 300 bin insanı öldürecek desem size inanır mıydınız bana? Nasıl olurda bu kadar masum bir canlı bu kadar acımasız davranabiliyor? İşte bu canlı hayatta bazı hatalar yapsa da bu hataların farkında olup pişman oluyor. Bu canlı dünyada yaşadığını biliyor. Ama bu dünya ne? Düz mü yuvarlak mı bir öküzün boynuzları üzerindeki bir tepside mi yaşıyorlar? Konumlarını nerede bulduklarını merak ediyorlar. Etraflarına bakıyorlar. Gözleri gökyüzüne kaçıyor birden. Orada bir sürü parlak şey var adları da yıldız. Peki o en büyükleri. Adı ay. O yuvarlak şeyde ne güzel. Acaba oraya gidebilir miyiz? O nerede? Uzayda. O zaman ilk önce uzaya gitmemiz gerekiyor. Yani dünyadan uzaklaşmamız  gerekiyor. Dünyadan uzaklaşırsak dünyanın uzak dan görünümünü de görürüz. Uzaya çıkıyor bu canlı dünyanın yuvarlak olduğunu görüyorlar. Aya gidip onunda yuvarlak olduğunu buluyorlar. Bir parlak cisim var adı güneş. Güneşin etrafında dönen ve bir birlerinin etrafında dönen iki cisim. Ay dünyanın etrafında ve güneşin etrafında ayrıca kendi etrafında dönüyor. Dünya hem kendi hem de güneşin etrafında dönüyor. Yıldızımız güneş peki? O kimin etrafında dönüyor. Oda yıldızlar kümesi galaksimiz olan Samanyolu Galaksi’ sinin etrafında dönüyor. O galaksi ise tahminen söylüyorum galaksi kümelerinin oluşturduğu bir kocaman mega yapıdaki cismin yörüngesinde dönüyor. Ne kadarda uzaklara gittik. Kendimizi kocaman sanıyor ve övünüyorduk. Bu dünya bizim bu güneş sistemi bizim bu Samanyolu Galaksi’ si bizim. Bizim de bizim. Her şeye sahiplenmeye çalışan bir canlıyız. Biz yokken de buralar vardı. O zaman buraların sahibi biz değiliz. Bize ne oluyor. Biz dünyanın misafiriyken iki üç tane doğa olayından kendimizi koruduk hayatta kaldık diye dünya bizim olacak değil ya. Peki o kadar çaba boşa mı? Hayır insan her zaman konumunu merak etmiştir. Ve merakta ediyor. Merak etmeye de devam edecek.

Geçmişten Gelen Bir Soru

”Bu İşkenceyi Bunlara Kim Yapıyor?” Geçmişten Gelen Bir Söz

Geçmişten Gelen Bir Soru

Hiç düşündünüz mü biri kendi geleceğini yok edebileceğini? Kim yapar ki bunu? Kim niye kendi geleceğini yok etsin ki? Bu bir kişiden çok bir canlı popülasyonu. Biz İNSANLAR! Neredeyse 8 milyar insan. Evet bu 8 milyar insan kendi geleceğini yok ediyor veya yok etmek üzere. Düşünsenize: Size bir yıl boyunca kullanabileceğiniz su veriliyor. Belli bir sınırı var. Ve size bu sudan başka hiç su verilmeyecek.  Atıyorum 30 bin litre. Siz bu suya 4-5 ay kullandıktan sonra bulaşık suyu döküyorsunuz. Unutmayın size başka su verilmeyecekti!. Ne yapmış oldunuz? Aslında 4-5 ay boyunca idareli kullanmaya çalıştığınız suyu kirlettiniz. Ve siz bu suyu 7-8 ay daha kullanacaktınız. Bir nevi kendi geleceğinizi yok etmiş oldunuz. Onu siz gelecekte kullanacaktınız. Şimdi ise kirli suyu içemeyeceğinizden susuzluktan öleceksiniz. Eğer o suyu kirletmemiş olsaydınız ölmeyecek ve yaşamaya devam edecektiniz. Bunu siz biliyordunuz. Ben bunu niye size söylüyorum ki? Değil mi? İşte tamda sorun burada. Benim size bunu söylemem sizi rahatsız bile ediyorken hiç söylemeseydim niye söylemedin diye kızacaktınız. İnsanlığın en büyük sıkıntısı bildiği halde hata yapması. İlla başımıza bir şey gelecek ki ders alalım ve durumu düzeltmeye çalışalım. Ama bu sorunun şöyle bir sorunu da var. Evet bile bile yazıyorum ‘’ bu sorunun şöyle bir sorunu da var’’. Bu hatadan geri dönmek çok ama çok zor. Yaptın mı bu hatayı geri dönüşü yok. Sınav olmanıza benzer. Bir hata yaptığınız da o kağıdı hocanıza verdiğinizde iş bitmiş olur ve artık bir daha o hatayı düzeltmek için kağıdı hocanızdan isteseniz de iş iş den geçmiş olacak. İnsanlığın en büyük sıkıntısı gerçekten de aklını kullanamaması bence. Eğer aklımızı kullansak, biraz hayal etsek, biraz düşünsek. Doğruyu yanlışı mantıklı bir şekilde ayırt etsek. Neden sonuç ilişkisi kursak. Biz her şeyi çözeriz. Her sorunun altından kalkarız. Biz insanlar demir parçasını yüzdürmüş, uçurmuş hatta uçurmaktan öte uzaya kadar çıkarmış bir canlıyız. Neler de yapabiliyoruz değil mi? Demek ki hayal ediliyor ki yapılıyor. (Bende dahil olmak üzere)Bizim gibi aklımızı güç tasarrufuna almıyorlar ki başarıyorlar diğer insanlar. Julies Verne ‘’Ay’a Yolculuk’’ kitabını yazmış. Ama bunun imkansız olduğu söylenmişti kendisine. Sadece bilim kurgu kitabı olarak geçiyordu bu kitap. Ama insan hayal etti ve gerçekleştirdi. İmkansız denileni imkanlı hale getirip başardı. Düşünmemek en büyük eksikliğimizdir. “Düşünüyorum öyleyse varım.” sözü niçin söylendi? Varlığımızı düşüncelerimizle kanıtladığımız şu dünyada neden düşünmeyelim ki? Biz insanları diğer canlılardan ayıran özellik akıllı olmamız değil. Bakın kargalar çok akıllı hayvanlar deriz. O zaman akıllı olmak ayırt edici özellik değil. Bizim aklımızı kullanıp, hayal edebilme, düşünebilme ve üretebilme diye 3 tane özelliğimiz var. Bunlar ayırt edici özelliklerimiz. Bizi düşünüyor, hayal edebiliyor ve üretebiliyor olmamız, farklı olduğumuzu gösterir. Hangi sincabın ‘’Bu yaz bahçeme ne eksem de kışın yesem?’’ derdi var? Peki günümüzde neden aklımızı kullanmak yerine yatıp televizyon seyrediyor, telefonu kurcalıyor, kafamızı koyup saatlerce uyuyoruz. Neden mi nasıl olsa bizim yerimize düşünen birileri var. Hatta cihazlar var. ‘’Akıllı telefon, akıllı TV, akıllı süpürge.’’ Sanki bizim aklımızı almışlar da o makinelere vermişler. Ben bunu kullanmayın demiyorum size. Sadece biraz onlardan gözümüzü ayırıp tavana bakmak. Tavan mı? Tavana bakarken insan muhteşem hayal gücü yeteneğini mükemmel kullanıyor. Ya da o kitap adlı şeyi okuyup bir şeyler öğrensek ve diğer insanlardan bir farkımız olsa. Onlardan bir adım önde olsak. Bizim için o en kıymetli vaktimizi, değerli kullanıp bir şeyler öğrenip kendimizi herkes den bir adım önde tutsak veya birilerine bir şeyler öğretsek. Farklı olsak. Herkes aynı, önemli olan farklı olmak. Farklı olanlar daha fazla dikkat çeker. Renkli bir hayatımız olsa. Düz gri bir kutumu yoksa rengarenk bir kutu mu dikkat çeker? Artık orasınız siz düşünüp insan hayatıyla bağlantı kurun. Şu dünyada her canlı bir işe yarar. Hiç kimse şu canlı hiçbir halta yaramıyor

Evren ve Biz

Evren sadece bizim için mi yaratıldı?

Bazenleri düşünüyorum da neden bu dünyadayız? Konumumuzu merak ediyorum. Düşünüyorum ve araştırıyorum da bir yıldızın etrafın da dönen birkaç tane gezegenden birinde konaklıyoruz. Bazenleri dünya da yaşadığımı unutuyorum. Hatta dünya diye bir gezegen var ve orada insanlar yaşıyor olduğunun farkına bile varmadan hayata devam ediyorum. O gezegen çok güzel masmavi denizleri, sapsarı çölleri ve yemyeşil ormanları var.  Peki bunları ben söylüyorum da ben neredeyim. Sanki dünya da yaşamıyorum. Anlayacağınız dünya da yaşadığımı unutup hayatın telaşına kapılmışım. Sanki birilerine bir şeyler yetiştireceğim. Ne acelem var ki? Bu hayat benim. Aslında konuyu örneklemek için kendimi örnek gösterdim ama hepimizden bahsediyorum. Şöyle dersem daha doğru olur: Bu hayatın kişileri, yani başrolleri biziz. Hayat biziz. Nereye ne yetiştiriyoruz ki? Sanki yangından mal kaçırıyor gibi koştur koştur, nefes nefese kalmış bir şekilde günü tamamlayıp bir sonraki güne yetişmeye  çalışıyoruz. Yarını düşünüyor ve ona yetişmek istiyoruz. Hâl bu ki sende bende koşsak da dursak da zaman akıp gidecek ve bir sonraki güne gireceğiz. Biz insanlar kendi kendimizi acele ettiriyoruz. İşe yetişmek mesela. Neden insan işe yetişesin ki. Doğrusu iş ne, iş kavramı ne demek? Hangi canlıda iş kavramı var? Bir sincabın bir iş acelesi var mı? Bir yere yetişmeye çalışmıyor ki. Bir toplantıya yetişmeye çalışıp strese girmiyor. Hayatı akışına bırakmış devam ediyor. En önemlisi de “para” derdi yok. Biz insanların hayvanlardan şu yönde bir farkımız yok: ‘’Bizler hayvanlar gibi doğup, büyüyen, gelişen ve ölen canlılarız. Hayvanlar gibi temel ihtiyaçlarımız olan yemek yemek, üremek ve hayatta kalmak en önemli amaçlarımızdır.’’ Bu konuları açacak olursak şöyle diyebilirim. Biz insanlar yemek yemek için ilk önce avlanmalıyız veya toplamalıyız (meyve sebze gibi). Sonra bunları yiyerek hayatta kalmak için enerji üretmemiz lazım. Bunlarda yetmez mevsimsel durumlardan dolayı barınmalıyız ve mevsime uygun giyinmeliyiz. Yetiştiğimiz yerde sadece biz kalmamalıyız. Canlı iç güdüsün de neslin devamı ve gelecek nesil kaygısı barındırmaktayız. O yüzden üremeliyiz. Çoluk çocuk dan sonra onlara hayatta kalmaları için bildiğimiz bütün bilgileri öğretmeliyiz. Ayrıca barındığımız yerdeki canlıları tüketerek onların azalmasına sebep oluyoruz. Hayvanlarımızı kendimiz çoğaltıp yetiştirmeliyiz. Yani evcilleştirmemiz gerekiyor. Kendi tarlalarımız ve bitkilerimiz olmalı. Biz insanlar bunun için buradayız. Ama amacımız tamamen değişmiş. Yoldan çıkmışız. Kendimiz bambaşka bir yol çizmişiz. Bir yerlere yetişip oralardan para kazanma o parayla da yemek yeme ihtiyacı duymuşuz, duydurulmuşuz. Para olmadan önce ne yapıyorduk. İnsanlar aç mıydı? Hayır, takas yöntemini kullanıyorduk. ‘’Daha fazla ürün daha fazla yemek!’’ mantığı bizi doyumsuz hale getirdi ve çok malımız olsun diye uğraştık. Tabii ki takas yöntemi ile zordu çok zengin olmak. En iyisi ‘’Parayı Bulmak!’’tı. Paraya bakılınca çok zekice bir icat aslında. Peki ilk para nasıl ortaya çıktı? İlk parayı kazanan da kimdi? Dünyaya geliş amacımızı unutmuş gibiydik. Geçmiş de insanlar gökyüzüne bakıp konumunu sorardı, şimdi ise amaçsızca kendimize kurallar koyup kendimize yeni amaçlar çıkartmışız. İnsanoğlunun DNA’sın da var kendine yeni amaçlar, yeni düzenler, yeni kurallar çıkartmak.  Kendimiz olmaktan çıkıp amaçsız olmayı tercih ediyoruz. Amacımız amaçsız olmak.

Doğa ve insan tarihini inceledikten sonra asıl konumuz olan “Dünya” ya geçelim. Bildiğimiz kadarıyla canlı yaşamı sadece “Dünya”da var. Belki bir ihtimal Mars’ta da olabilir. Belki de insanoğlu olarak en merak ettiğimiz şey evrende bizden başka canlı yaşamı var mı? Tabii ilk önce konumumuzu bilmemiz gerekiyor.

Biz insanlar tarih boyunca konumumuzu merak ettik ve gökyüzüne, uzaya baktık. Sıkıntı şuradaydı orada her şeyi görebiliyorduk ama kendimizi göremiyorduk. Dünyamızı merak ediyorduk. Uzaya uydular gönderip kendimize çevirdik kameralarımızı. Ve kendimizi görmüş olduk. Evet biz dünyada yaşıyorduk. O uçsuz bucaksız dünyada. Ama hiçte uçsuz bucaksız değilmiş. Daha da güzeli o yusyuvarlakmış. Sürekli sağa veya sola gitsen hep gene başladığın noktaya geri dönüyorduk. Evrenin en bilinmezlerine adım attık. Şu soruyu sorduk: Bu dünyanın dışın da başka bir yerlerde canlı yaşamı var mı? Yoksa sadece evrende bizler mi varız.  Ya da şöyle diyeyim: ‘’Yoksa evren sadece bizim için mi yaratıldı?’’

Sorgulayan İnsan Düşünen Beyin

Bütün insanlar düşünür, kasık, ” Neden? ” Sorusunu ısrar, doğru-yanlış ‘ı görür. Kısacası insanı anlamıyla çalışmak, mantık, bilimdir. İnsan yaratılan dan beri her şeyi ama ona anlam merak etti. Sorguladı. Simyacılar gibi her şeyi deneme yanılma yoluyla bulundu ya da bulmaya çalıştı. Tıknazız açıkladı ve artık yaşayacaksınız. Sadece yaşamayacaksınız, sadece, aile, yuva, köy, şehir, şehir devletleri gibi yerleşkeler kurup yaşayacak kadar bilgi sahibiydiler. Bu bilgi safında o yerleşkeleri kurmaya bile yetmedi. Tabi bu arada insanlar sorgulamaya devam ediyor. Sorgulayan insan felsefe yapar felsefede size yeni buluşlar getirir. Felsefe günümüzde bir konu gibi anlatılsa da ders kitaplarında saatlerce sıkıcı makale okuyup da felsefe yaptık dediğimiz bir ders, bir konu değildir. Bütün bütün insanlar felsefe yapar. Felsefenin altında düşünce vardır. Bizi de diğer canlılardan ayıran en büyük tasarım. Akıl demiyorum bakın düşünmek. “Kargalar çok AKILLI hayvanlarla.” Deriz. O zaman karga akıllı bir hayvandır. Ama neyi nerde yapılıyorum DÜŞÜNEMEZ. Budada insanı başka canlılardan ayıran özelliğin akıl değil düşünme yetisinin olduğudır.

Peki felsefe yapıyoruz ama biz neden farkında değiliz ki? Şöyle geriden yaşamımıza baktığımız da hayatımızın ne kadar sıradan, düz olduğu görürüz. Onun insanı gibi kahkaha atar, güler, şakalar yapıyor, üzülür, ağlar, seviniriz. Fark ettilmiştir diyebilirim. Günümüzde ki insanlar eskide yaşayan insanlara oranla daha az üretiyor. Düşünmüyor. Ama arada bir gösteri bu hayatımıza ” duyar ” baktığımızda çok çok ama çok bakalımsa biz de tartışmalıyız. Felsefe yapıyorum tamam ama ben hiç farkına varmıyorum ve bundan zevk almıyorum. En az 10 dk en fazla sınırsız süreye sahip bir ” Düşünme Saati ” metodini araya davet ediyorum. Ben kendimde hayatta farklar diye fark ettim insanlarda hissetmeye başlamak. İlk kez bugün hayatımda neler oldu ne görüştüm. Sonra bu konudan var oluşumuz, yaratılışımız, evren, uzay gibi şeyler düşünüyorum. Daha fazla 10 dk geçmiş bana bu bak 1 saat gibi oluyor. Bunu bir sebep var. Sebebi de insanın hayalini kuruyorsun. Böyle olunca göremeyince zaman kavramın bir aksama olur. Konumuza dönecek olursak insanın sadece düşünmek için değil ama sadece değerüğünün farkına varıp zevkini çıkartmak için yalnız kalmalı. Tabi düşünme yapacağcağız: ” Ben şimdi felsefe yapmaktayım şu anda düşüneceğim ve farkına varıyorum farkına varıyorum ve zevkini çıkarıyorum oooo ben hiç şey anlamadım bu onu koruduğum. ” Gibi şeyler yapmayacağız. Yapacağımız şey rahatlamak ve sadece sohbet başlatır gibi bir kez düşünerek ve düşüncelerinize ” Neden? ” Sorusunu ekliybilirsiniz. Himalayalar kadar fark var. İşte dünya konu kopmuş gibi gözükse de siz en baştaki konuyla en sonda ki konuyla bağlantı kurmuşsunuzdur. En son artık düşünme eyleminden çıkmakta ne olursa olsun en sondaki konuya nasıl geçişler, bağlantılar yaptığınızı görün. Ve mükemmel bir düşünme yaptınız. Bir düşünme eyleminden sıkılmadınız ve eğlendiniz, zevkini çıkardınız. İşte dünya konu kopmuş gibi gözükse de siz en baştaki konuyla en sonda ki konuyla bağlantı kurmuşsunuzdur. En son artık düşünme eyleminden çıkmakta ne olursa olsun en sondaki konuya nasıl geçişler, bağlantılar yaptığınızı görün. Ve mükemmel bir düşünme yaptınız. Bir düşünme eyleminden sıkılmadınız ve eğlendiniz, zevkini çıkardınız. İşte dünya konu kopmuş gibi gözükse de siz en baştaki konuyla en sonda ki konuyla bağlantı kurmuşsunuzdur. En son artık düşünme eyleminden çıkmakta ne olursa olsun en sondaki konuya nasıl geçişler, bağlantılar yaptığınızı görün. Ve mükemmel bir düşünme yaptınız. Bir düşünme eyleminden sıkılmadınız ve eğlendiniz, zevkini çıkardınız.

Düşünen insanlar zekileşir.

Nasıl peki. Şöyle Einstein’e baktığımız da çok zeki diyoruz evet zeki. Ama nasıl. Şöyle düşünerek: Düşüncenin en önemli olana ve bilimi başlatan soru ” Neden? ” Sorusunu sormayı bilip alışkanlık haline getirmiş. Einstein’de gözden geçirilmiştir, yeni bir konseptimiz MERAK ETTİ. Merakı onu düşünmeye teşvik etti. Düşünmesi de onu soru sormaya teşvik etti. Soru sorma açık söylüyordum.

İnsan görüşünü düşünür, hayal gücü genişler ve yeni ufuklara yelken açar. Merak duygusu artık ön planıdır. İnsan uzayı MERAK için istediğiniz yere uzayalım. Bunun içinde “DÜŞNMESİ” mevcutydi. Nasıl uzaya çıkılır diye. Daha sonra gökyüzünün ay dikkatini çekti. Aaa oda uzayda demek ki. O zaman uzaya gidersek aya da gideriz. Dedik ve Jules Verne ‘nin’ ‘Ay’ bir Yolculuk ” kitabı çıktı. Ama sadece bir hayaldi uzaya gitmek. Bu kitaptan sonra şu sözler çıktı: ” Ya git Allah aşkına. Nasıl uzaya geçmek? Nasıl aya gideceğiz? Mümkün değil gidemeyiz. İmkansız. ” Dediler. Ama bizde pes etmek yoktur. Biz bile o sözlere karşı, inat olsun diye uzaya da gittik, ayada gittik. Hatta kaptırdık kendimizi Mars’a gittik. Bir kaptırdık ki Jüpiter’e Satürn’e gittik. Yetmedi Güneş sisteminden dışarı çıktık. İnsanoğlunun neler hayal edip neler başarabildiğini görmek. Belki şuanda düşecek seyahat edmek ta Mars’a yerleşme planımız, hayalimiz var. Bir gün o da olacak.

Peki ” Sorgulayan İnsan Düşünen Beyin ” ne anlama geliyor?

Bu zamana kadar insanoğlunun düşünce, akıl, mantık, bilim, felsefe, sorgulama, neden sorusu sormasıyla ilgili vardır. Ama asıl konumuz olan SORGULAYAN İNSAN DÜŞÜNEN BEYİN konusundan hiç bahsetmedim. İlk önce size zemin ağacı istemiştim.

Peki ben ne demek istedim bu cümlemde? İnsan ağrılı. Her şeyi ağrılı. Ama onun. Önüne gelen şüpheli. Merak eder. Normal bir insanın olduğu bir cismi koysalar bu cismi bilse bile ” Bu ne? ” Diye soru soracaktır. Çünkü merak ediyorlar oraya bir cisim koyuluyor neden cismi gelip açar koyuyorlar neden o cismi seçiyorlar. İşte bütün bunlar insanları deli ediyor. Bir konu olsun. Bu konuyu delirmek koyalım. Ne yaparsın? Başlama sonucu belirmeye başalar. Tabi bu arada beyin ekranordur. Hayal mücadele 1’den 100’e çıkartır gibi artışıyordur. Çünkü o konuyu merak ediyor. O konuyu sorguluyor. Sordukça aklına sorular geliyor. Sordukça cevaplar buluyor. O cevaplar yeni sorular çıktı çıkarıyor. Yeni doğan soruların cevaplarını cevaplıyor. İşte bunları insanoğlu yeni bir serüvene katılıyor. O konu hakkında araştırmalar yapıyor. Fikirler üretiyor. Düşünüyor. Felsefe yapıyor. Kafa yoruyor. Hatta onla ilgili hipotezler üretiyor.

Gelişen toplumlara bakımadım sorgulayan ve eleştiren beyinler yetiştiriyor. Tabak birde doğru sorular sorabilen. Bir toplum iyi bir mesleğe ve topluma, doğaya bir insan haline gelmesini sektökmeden önce sıvılaştırmaktır. Mantıklı ve mantıksız sorularla. Sonra o konu hakkında düşünmesi, kafa yorması lazım. İşte bu düşünmeyi iyice kafasında oluşturduktan sonra doğru soru sormaya başlayacağız insan doğru sorgulayabilecektir. Yani anlayacağınız SORGULAYAN İNSAN DÜŞÜNEN BEYİN.

Porno Gratuit Porno Français Adulte XXX Brazzers Porn College Girls Film érotique Hard Porn Inceste Famille Porno Japonais Asiatique Jeunes Filles Porno Latin Brown Femmes Porn Mobile Porn Russe Porn Stars Porno Arabe Turc Porno caché Porno de qualité HD Porno Gratuit Porno Mature de Milf Porno Noir Regarder Porn Relations Lesbiennes Secrétaire de Bureau Porn Sexe en Groupe Sexe Gay Sexe Oral Vidéo Amateur Vidéo Anal